چه کسانی ناصبی محسوب نمی شوند؟



پرسش و پاسخ فقهی 45 (1)
️یکی از خواهران بعد از ایمان آوردن به این دعوت مرتد شد درحالی‌که فرزندانش هنوز از انصار هستند. حکم غذاهایی که او تهیه می‌کند و آن‌ها را لمس می‌کند چیست؟ همچنین حکم لباس‌ها و چیزهای دیگری که با رطوبت مُسری لمس می‌کند چیست؟ آیا نجس محسوب می‌شوند؟ و حدود تعامل با او با توجه به اینکه می‌دانیم انصار را آزار و اذیت نمی‌کند، ولی در دل و سخن خود با دعوت مبارک دشمنی دارد چگونه است؟ 
 پاسخ: اگر منظور شما ارتباط فرزندانش با اوست، آن‌ها باید با مهربانی با او رفتار کنند؛ امید است خداوند حالش را اصلاح کند.
️چطور برایمان ثابت می‌شود یکی از نزدیکان جزو نواصب [دشمنان اهل‌بیت] است؟ آنان به امام (ع) جانم به فدایش و به وجود ذریۀ رسول خدا (ص) ایمان نمی‌آورند. از اینکه ما در ماه محرم برای امام حسین (ع) غمگین می‌شویم بدشان می‌آید. آیا آن‌ها از نواصب محسوب می‌شوند؟
 نمی‌توان حکم به ناصبی بودن شخصی داد، مگر با یقین به اینکه این شخص، دشمنیِ خودش را نصب العین خودش کرده باشد، خواه از طریق گفته‌هایش باشد یا اعمال و رفتارش، و به ظن و گمان توجهی نمی‌شود.
 اگر برایمان ثابت شود که شخصی ناصبی است، آیا جایز است از غذای منزلش بخوریم مثل غذا خوردن از خانۀ مادر و خواهر؟ آیا جایز است با آنان مصافحه کنیم و ارتباط داشته باشیم؟

 بهتر است از حکم به ناصبی بودن نزدیکان اجتناب کنید. بعضی از مردم از سرِ جهل و نادانی کاری انجام می‌دهند. آنان مستضعف و درگیر خود هستند.
بهتر است با مهربانی با آنان رفتار کنید، با آنان هم سخن شوید و حق را برایشان تبیین کنید؛ امید است خداوند روزی از روزها حالشان را اصلاح کند! 

یکی از خویشان و والدین در قلب خود با دعوت دشمنی می‌کند و دشمنیِ خود را با دعوت و امام احمد (ع) آشکارا می‌گوید ولی انصار را با کردار خود آزار و اذیت نمی‌کند. حکم این شخص چیست؟ آیا نجس محسوب می‌شود؟ 

پاسخ در آنچه در جواب پرسش پیشین مطرح شد، بیان گردید.

س‌‌146/ ارتدت إحدى الأخوات بعد أن أمنت بالدعوة و لا زال أولادها أنصار، ما حكم طبخها و لمسها لأكل الأنصار و الملابس و غيره من الأشياء التي تلامسها رطوبة، هل تعتبر نجسة و ما حدود التعامل معها علما بأنها لا تؤذي الأنصار و لكن تعادي الدعوة بالقلب و الكلام؟
ج / إذا كان المقصود تعامل أبنائها معها فليتعاملوا معها برحمة، و لعل الله بصلح حالهاء.
س147/ كيف نتحقق أن أحد الأرحام هو من النواصب، هم لا يؤمنون بالإمام روحي فداه و لا يؤمنون بوجود ذرية للرسول (صلى الله عليه و آله). و يتزعجون لحزننا على الإمام الحسين (صلوات ربي عليه) في شهر محرم. فهل یعتبرون نواصب؟
ج/ لا بحكم بالنصب إلا مع اليقين من كون الشخص ناصب العداء سواء من خلال قوله أو فعله، و لا بعتد بالظن.
س148/ إذا تحففنا من أنهم نواصب. هل يجوز الأكل من بيوتهم كبيت الأم أو الأخت. هل يجوز مصافحتهم و غيره؟
ج/ الأفضل لكم أن تتجنبوا الحكم على الأرحام بالنصب، فبعض الناس ينصرفون بجيل و هؤلاء مستضعفون و مغلوبون على أمرهم، و الأفضل التعامل معهم برحمة و الاستمرار بالكلام معهم و تبيين الحق لهم، لعل الله بصلح حالهم في يوم من الأيام.

س149/ ما حكم من بعادي الدعوة فلبية من الأرحام و الوالدين و يجهر بعداء الدعوة و الإمام أحمد (عليه السلام) لكنه لا يؤذي الأنصار بالأفعال، هل يعتبر نجسا؟
ج/ تبين الجواب فيما تقدم من الأسئلة.

پاسخ‌های فقهی /  متفرقة / ج4 / سؤالات 146 تا 149

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

معنای جایز نیست، چیست؟

روزه بر مسافر چه حکمی دارد؟

حکم جوراب شیشه ای برای زن چیست؟