احکام حسینی 1
احکام حسینی1
عزاداری
پرسش 1: عزاداری، سیاه پوش شدن و غذا دادن در محرم به صورتی که هماکنون ما انجام میدهیم ـبه خصوص در روز عاشوراـ چه حکمی دارد؟
تا اینکه انسان با دلیل و بر راه راست و درست قدم بردارد.
پاسخ:
هر چیزی که مظلومیت حسین (ع) را برای مردم بیان کند مستحب و پسندیده، و اجری عظیم در آن است و با اجرترین آنها شناخت و معرفت علت خروج امام حسین (ع) و بیان آن برای مردم میباشد؛
اینکه حسین (ع) برای اصلاح امت خروج کرد؛ برای خارج کردن امت ازسرگردانی که در آن داخل شده بود، پس از آنکه امت از خواست و ارادهی خداوند سرپیچی کرد و چنین مقرر داشت که خواست و ارادهی خودش را به اجرا درآورد؛
امتی که تنصیب خداوند را نپذیرفت و مقرر داشت که خودش (حاکم را) منصوب کند؛
امتی که با سینهای گشاده تنصیب ابوبکر برای عمر را پذیرا شد، و با جَزم و قاطعیت تنصیب محمد فرستادهی خدا (ع) برای علی (ع) ـکه به امر خداوند سبحان بودـ را نپذیرفت؛
همان امتی که کارش به جایی رسید که یزید فرزند میسون (لعنه الله) را خلیفه و جانشین خداوند بر زمینش دانست و حسین فرزند فاطمه (ع) را خارجی قلمداد کرد؛
همان امتی که سقیفه را به نیکی ستود؛ سقیفهای که منجر به شکستن سینهی فاطمهی زهرا و اسارت زینب حورا و دختران رسول خدا (ص) گردید.
قطعاً زنده نگاه داشتن یاد شهادت حسین (ع) در عاشورای محرم هر سال، احیا و زنده نگه داشتن دین الهی از زمان نزول آدم (ع) است؛ چرا که حسین با خونش قربانی شد تا بگوید:
تنها خداوند مالک سلطنت است و او کسی است که خلیفه و جانشینش در زمینش را منصوب میکند: «وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَة...» (و چون پروردگارت به فرشتگان گفت: من در زمین خلیفه و جانشینی میگمارم...)
و هنگامی که ملائکه اعتراض کردند و «قالُوا أَتَجْعَلُ فیها مَنْ یفْسِدُ فیها وَ یسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَك» (گفتند: آیا کسی را قرار میدهی که در آنجا فساد کند و خونها بریزد و حال آنکه ما به ستایش تو تسبیح میگوییم و تو را تقدیس میکنیم؟)
حق تعالی آنان را پاسخ فرمود: «قَالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُون» (گفت: من چیزی میدانم، که شما نمیدانید) (بقره:30).
پس آیا اصحاب سقیفه، علم خداوند سبحان و متعال از آنچه خود توصیف میکنند را دارند تا هر کس را که بخواهند منصوب کنند؟؟!!
حسین (ع) برای پرچم رسول خدا (ص) (یعنی البیعةلله = بیعت از آنِ خداوند است) قربانی شد. حسین (ع) قربانی شد تا بنای باطل ـیعنی حاکمیت مردمـ را بشکند و شالودهی حق ـیعنی حاکمیت خداوندـ را بنا کند.
پس کسی که حقیقتاً میخواهد یاد عاشورا را زنده کند باید هدف از آن ـیعنی حاکمیت خداوند سبحان و متعالـ را زنده کند.
اجوبة فقهیة/ عربی/ جلد1/ پرسش1:
راه ارتباطی:

السلام علی الحسین الذی ذبح عطشانا
پاسخ دادنحذفالحمدلله علی نعمة ولایة امام احمد الحسن ع
پاسخ دادنحذفلبیک یا حسین زمان✡️
پاسخ دادنحذفیا احمد الحسن . یا بمانی الموعود✡️
البیعة لله
پاسخ دادنحذفحاکمیت از آن خداست
پاسخ دادنحذف